Συντάκτης:

ΕφΑθ 646/2002

Δεν αρκεί η δειγματοληπτική αναφορά των μουσικών έργων που έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης χωρίς την απαιτούμενη άδεια, αλλά απαιτείται η πλήρης απαρίθμηση των έργων αυτών και συγκεκριμένα οι τίτλοι των μουσικών έργων, τα ονόματα των ερμηνευτών και τελεστών αυτών καθώς και οι επωνυμίες των εταιριών παραγωγής. Από το συγκεντρωθέν αποδεικτικό υλικό δεν προκύπτουν όλα τα μουσικά έργα που αποτελούν αντικείμενο της πνευματικής ιδιοκτησίας ούτε προσδιορίζονται λεπτομερώς οι τίτλοι τους. Για τον λόγο αυτό διατάσσεται περαιτέρω ανάκριση προκειμένου να διευκρινισθούν τα συγκεκριμένα θέματα. Αντίθετη εισαγγελική πρόταση ως προς το σκέλος της παραπομπής, η οποία θεώρησε επαρκή τα αποδεικτικά στοιχεία (αριθμό κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων και επαρκή την ενδεικτική απαρίθμησή τους) σε σχέση με την τέλεση του εγκλήματος της παράβασης του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Εν μέρει απαράδεκτη η έφεση για την κατηγορία της πλαστογραφίας, για την οποία ο εκκαλών δεν είχε παραπεμφθεί (ΠοινΔικ 2002, σελ. 1146, σημ. Γ. Ουρούμπεη, Γ. Κρίππα). 

ΕφΛαρ 629/2002

Αποτελεί παράβαση των διατάξεων του άρθρου 66 παρ. 1 ν 2121/93, περί προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας, η μερική ή ολική αναπαραγωγή με φωτοτυπικά μέσα βιβλίων, από ιδιοκτήτρια καταστήματος χαρτικών ειδών, γραφικής ύλης και φωτοτυπιών, χωρίς την έγγραφη συναίνεση των δημιουργών και των εκδοτών τους, τα οποία στη συνέχεια έδενε με σπιράλ και πωλούσε. Η εν λόγω παράβαση τελείται και όταν η αναπαραγωγή γίνεται από φωτοτυπικό αντίγραφο πρωτοτύπου. 

ΕφΑθ 4040/2001

Η φωτογραφία ως πνευματικό δημιούργημα. Για το ορισμένο της αγωγής προστασίας του δημιουργού απαιτείται η αναγραφή του ακριβούς αντικειμένου κάθε φωτογραφίας και του τρόπου επιλογής και παρουσίασης του αντικειμένου, που καθιστούν τη φωτογραφία πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2002, σελ. 58). 

ΕφΑθ 2011/2001

Οι κατηγορούμενοι, ενεργώντας από κοινού και κατ’ εξακολούθηση, αναπαρήγαγαν παράνομα, με ειδικό μηχάνημα εγγραφής, απροσδιόριστο αριθμό πλαστών ψηφιακών δίσκων, οι οποίοι περιείχαν έργα που ήταν αντικείμενα πνευματικής ιδιοκτησίας άλλων, χωρίς την άδεια και την συγκατάθεση των πνευματικών δημιουργών και της ΑΕΠΙ, και στη συνέχεια, σκοπεύοντας να προσπορίσουν στον εαυτό τους παράνομο περιουσιακό όφελος που υπερβαίνει το ποσό των 25.000.000 δρχ., βλάπτοντας τρίτους, πώλησαν τους καταρτισθέντες πλαστούς δίσκους ως γνήσιους, σε τρίτους αγοραστές, εξαπατώντας αυτούς και προκαλώντας ιδιαίτερα μεγάλη ζημία στην περιουσία τους, βλάπτοντας παράλληλα τους δικαιούχους (ΠοινΔικ 2002, σελ. 1153, σημ. Γ. Νούσκαλη). 

ΕφΘεσ 1366/2001

Μπορεί να γίνει κατάσχεση σε περιουσιακά δικαιώματα του καθού η εκτέλεση καθώς και σε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας εκμεταλλεύσεως κινηματογραφικών ταινιών, κ.λπ. Η κατάσχεση διατάσσεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο (Αρμ 2002, σελ. 896). 

ΕφΑθ 9040/2000

Με την παράνομη χρήση μόνο της μουσικής δεν προσβάλλεται και ο στιχουργός (ΕλΔ 2002, σελ. 215). 

ΕφΑθ 8138/2000

Πνευματική ιδιοκτησία. Σύνθετο συλλογικό έργο. Δικαιούχοι του δικαιώματος. Σύμβαση συγγραφής και έκδοσης διδακτικών βιβλίων. Ο εκδότης δεν αποκτά πρωτογενές δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας. Προσβολή του ηθικού δικαιώματος του δημιουργού. Εκδοτική σύμβαση. Έννοια. Τύπος. Καθορισμός αμοιβής. Συμφωνία για μελλοντική εκμετάλλευση του έργου. Σύμβαση έντυπης έκδοσης. Καταγγελία της σύμβασης. Περιστατικά (ΔΕΕ 1/2001, σελ. 60, παρατ. Ν. Κυπρούλη). 

ΕφΑθ 4499/2000

Πνευματική Ιδιοκτησία. Διαφορά μεταξύ άδειας και σύμβαση εκμετάλλευσης. Αρ. 68 παρ. 3 Ν. 2121/1993. Υπαγωγή στο νόμο αυτό και προγενέστερων δημιουργών και εκτελέσεων αλλά μόνο για τον εφεξής χρόνο. Αμεση εφαρμογή του νόμου κατά την οποία περιλαμβάνονται στην προστασία του νέου νόμου 2121/1993 και παλαιά μεν έργα αλλά μόνο για την εκμετάλλευσή τους κατά τον εφεξής χρόνο. Εφαρμογή διατάξεων άρ. 32, 34 παρ. 3 και 35 παρ. 1 Ν. 2121/1993 για την αμοιβή των δημιουργών που με σύμβαση είχαν μεταβιβάσει ή παραχωρήσει κλπ. το περιουσιακό τους δικαίωμα σε άλλους. Δημιουργός του οπτικοακουστικού έργου στο κινηματογραφικό έργο είναι σύμφωνα με το ν. 2121/1993 άρθ. ο σκηνοθέτης. Εξαφάνιση εκκαλουμένης υπ` αρ. 5872/1997 οριστικής απόφασης του Πολ. Πρωτ. Αθ. Αναβολή έκδοσης οριστικής απόφασης. Διατάσσει αποδείξεις (ΚριτΕ 2001, σελ. 253). 

ΕφΑθ 1388/2000

Τα συγγενικά δικαιώματα των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών, που αναγνωρίζονται από το ν 2121/93 και παρέχουν στον δικαιούχο τις εξουσίες που απαριθμούνται αποκλειστικά και όχι ενδεικτικά στα άρθρα 46 επ. του νόμου αυτού, αποσκοπούν στην αποτροπή χρήσεων της ερμηνείας ή της εκτέλεσης πέρα από αυτές που έχουν συμφωνηθεί, με τη σύμβαση δε, που με ποινή ακυρότητας καταρτίζεται εγγράφως (άρθρο 14 νόμου αυτού) ανάμεσα στον ερμηνευτή ή εκτελεστή καλλιτέχνη και τον παραγωγό του υλικού φορέα εικόνας ή ήχου και εικόνας, παρέχεται από τον πρώτο στον δεύτερο η άδεια για την εγγραφή της ερμηνείας ή εκτέλεσης, την αναπαραγωγή και εκμετάλλευσή της (ΕλΔ 2000, σελ. 1408). 

ΕφΑθ 931/2000

Στη διάταξη του άρθρου 65 παρ. 2 ν 2121/93 δεν γίνεται διάκριση μεταξύ προσβολής περιουσιακού και ηθικού δικαιώματος και επομένως αξίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης έχει όχι μόνον ο δημιουργός σε περίπτωση προσβολής του ηθικού δικαιώματος, αλλά και ο αποκλειστικός ή απλός αδειούχος, εφόσον προσβάλλεται από τρίτον η εξουσία στην οποία έχει δικαίωμα εκμετάλλευσης. (ΧρΙΔ 2001, σελ. 170).