Κατηγορία: Εφετείο

ΕφΑθ 551/2005

Είναι επιτρεπτή η αναπαραγωγή πνευματικού έργου για ιδιωτική χρήση. Επί μαζικής αναπαραγωγής καταβάλλεται στους δημιουργούς εύλογη αμοιβή, που υπολογίζεται επί της αξίας των αντικειμένων που είναι πρόσφορα για την αναπαραγωγή των έργων. Η εύλογη αμοιβή οφείλεται από τη στιγμή που θα ζητηθεί από τον αρμόδιο οργανισμό συλλογικής διαχείρισης (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2006, σελ. 274). 

ΕφΑθ 143/2004

Αυτοτελείς εξουσίες πηγάζουσες από την πνευματική ιδιοκτησία. Παραχώρηση περιουσιακών δικαιωμάτων δημιουργού. Κριτήριο της έκτασής της είναι ο σκοπός της παραχώρησης. Προστασία δικαιούχου πνευματικού δικαιώματος. Δημιουργός μουσικής σύνθεσης. Σύμβαση εκμετάλλευσής της από φωνογραφική εταιρία. Η σύνθεση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την εταιρία σε διαφημιστικά μηνύματα προσώπων ή προϊόντων (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2004, σελ. 415). 

ΕφΑθ 44/2004

ΑΕΠΙ. Ασφαλιστικά μέτρα. Σύμβαση χρήσης έργων ρεπερτορίου (ΕπισκΕΔ 2/2004, σελ. 455, παρατ. Παμπούκη Κ.). 

ΕφΑθ 5866/2003

Οργανισμός συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. ΑΕΠΙ. Αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης έργων Ελλήνων πνευματικών δημιουργών τραγουδιών. Τρόπος έκδοσης και χορήγησης άδειας αναπαραγωγής και διανομής μουσικών έργων σε τρίτους. Υπολογισμός αποζημίωσης επί εκμετάλλευσης μουσικών έργων χωρίς τη σχετική άδεια. Δικαίωμα του οργανισμού να ζητήσει χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη, το οποίο είναι διάφορο του αμεταβίβαστου ηθικού δικαιώματος του δημιουργού (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2003, σελ. 1330). 

ΕφΑθ 5560/2003

Με το ν 3049/2002 έπαψε να αναγνωρίζεται δικαίωμα εύλογης αμοιβής των πνευματικών δημιουργών για την ιδιωτική αναπαραγωγή έργων του που λαμβάνει χώρα με Η/Υ (ΕλΔ 2005, σελ. 247). 

ΕφΑθ 3128/2003

Κηρύσσονται ένοχοι και οι τρεις κατηγορούμενοι για το αδίκημα του άρθρου 66 παρ. 1 ν 2121/93, δεδομένου ότι χρησιμοποιώντας επαγγελματική τεχνική και μέσα αναπαραγωγής αναπαρήγαγαν από το πρωτότυπο με πρόσφορα ηλεκτρονικά μέσα σε δισκέτες αρχιτεκτονικά προγράμματα, χωρίς την άδεια των συνδημιουργών τους, στους οποίους ανήκε το δικαίωμα εκμετάλλευσης και τους οποίους κατ’ αυτόν τον τρόπο ζημίωσαν (ΠοινΔικ 2004, σελ. 940). 

ΕφΑθ 2949/2003

Μη παραπομπή των κατηγορουμένων για παράβαση του άρθρου 66 παρ. 1 ν 2121/93, δεδομένου ότι το πρόγραμμα Η/Υ που κατασκεύασαν για εφαρμογή σε φορολογικές ταμειακές μηχανές δεν αποτελεί αντιγραφή ή παραποίηση του λογισμικού προγράμματος της μηνύτριας εταιρίας, ούτε χρησιμοποιεί την τεχνογνωσία αυτού, αφού οι ευρεθείσες από τις διεξαχθείσες πραγματογνωμοσύνες ομοιότητες των δύο προγραμμάτων οφείλονται, κατά κύριο λόγο, στην κοινή πρακτική κατασκευής προγραμμάτων για ταμειακές μηχανές και στις οριζόμενες από τη νομοθεσία τεχνικές προδιαγραφές που πρέπει οπωσδήποτε να πληρούνται για την έγκρισή τους (ΠοινΔικ 2004, σελ. 1110, σημ. Γ. Νούσκαλη). 

ΕφΑθ 2768/2003

Το σύγγραμμα του ενάγοντος που περιέχει συγκριτική έρευνα και μελέτη των μαθηματικών ιδιοτήτων της ελληνικής γλώσσας με εφαρμογή λεξαριθμικής θεωρίας και χρήση του αλφαριθμητικού συστήματος των Αρχαίων Ελλήνων, αποτελεί έργο πνευματικής ιδιοκτησίας. Δημοσίευμα του εναγομένου σε ερευνητικό περιοδικό αντεναγόμενου με λεξαριθμικές εξισώσεις, όπου δεν είχαν ληφθεί από το σύγγραμμα του ενάγοντος και επιπλέον δεν περιείχε … αναφορές στο έργο του ενάγοντος, δεν προσβάλλουν παράνομα το πνευματικό έργο του τελευταίου (ΝοΒ 2004, σελ. 51). 

ΕφΑθ 2288/2003

Κηρύσσεται ένοχος ο πρώτος κατηγορούμενος, δεδομένου ότι κατείχε με σκοπό να θέσει σε κυκλοφορία 14.124 συνολικά ψηφιακούς δίσκους ήχου (CDs), χωρίς την άδεια των παραγωγών υλικών φορέων και των φωνογραφικών εταιριών, και στους οποίους είχαν αντιγραφεί παράνομα με μηχανήματα αναπαραγωγής και κατάλληλο εξοπλισμό γνήσιοι ψηφιακοί δίσκοι των εγκαλουσών εταιριών, που είχαν τα δικαιώματα παραγωγής και εγγραφής των εκτελέσεων (ΠοινΔικ 2004, σελ. 941). 

ΕφΠειρ 701/2003

… Η προσβολή απόλυτου και αποκλειστικού δικαιώματος συνιστά πράξη παράνομη και εφόσον κρίνεται υπαίτια, συνιστά αδικοπραξία. Δηλαδή το γεγονός της επέμβασης δημιουργεί και την παράνομη πράξη τόσο κατά το άρθρο 914 ΑΚ όσο και κατά την ειδική διάταξη του άρθρου 65 ν 2121/93. Γενικά ως παράνομη προσβολή θεωρείται κάθε πράξη που επεμβαίνει στις εξουσίες (ηθικές ή περιουσιακές) του δημιουργού και εφόσον η πράξη αυτή γίνεται χωρίς την άδειά του ή χωρίς να συντρέχει άλλος σπουδαίος λόγος που αίρει τον παράνομο χαρακτήρα της προσβολής. Η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ εφαρμόζεται όπου η ειδική διάταξη αφήνει κενά και στο βαθμό που δεν είναι ασυμβίβαστη η ανάλογη εφαρμογή με το νομοθετικό πνεύμα που διέπει τις διατάξεις 63 επ. του ν 2121/93. Η υπαιτιότητα απαιτείται μόνο για την αξίωση αποζημίωσης και τη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Η απόδειξη σχετίζεται με την υφή της προσβολής. Ο δικαιούχος, σε περίπτωση προσβολής, υποχρεούται να επικαλεσθεί και να αποδείξει το γεγονός ότι είναι φορέας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας (ενεργητική νομιμοποίηση), την ταυτότητα των έργων (πρωτοτύπου και προσβάλλοντος) και την πράξη της προσβολής των ηθικών ή περιουσιακών εξουσιών. Εφόσον ζητεί, πέραν της άρσης και παράλειψης της προσβολής, και αποζημίωση, θα πρέπει να αποδείξει την υπαιτιότητα και το μέγεθος τη ζημίας. Δεν οφείλει καταρχήν να αποδείξει το γεγονός ότι η προσβολή έγινε χωρίς την άδειά του ή ότι δεν συντρέχει λόγος άρσης του παρανόμου, αφού η ίδια η πράξη της προσβολής συνεπάγεται και το παράνομο (ΠειρΝ 2003, σελ. 423).