Πνευματική ιδιοκτησία. Πότε έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του ν. 2121/1993. Υπό το προϊσχύσαν δίκαιο μόνο ο δημιουργός αποκτούσε πρωτογενώς απόλυτο και απεριόριστο δικαίωμα στο δημιούργημά του, όπως είναι το κείμενο και η μουσική. Πότε το έργο είναι πρωτότυπο, ώστε να προστατεύεται. Σύνθετο έργο και έκταση προστασίας αυτού. Τέτοιο έργο αποτελεί το τραγούδι, που αποτελείται από διακριτά τμήματα, ήτοι μουσική και στίχο. Συνέπειες της νομικής αυτοτέλειας των τμημάτων του σύνθετου έργου. Εξουσίες που απορρέουν από το ηθικό δικαίωμα του δημιουργού. Η επανάληψη της δημοσίευσης ενός έργου με τον ίδιο τρόπο συνιστά προσβολή μόνο του περιουσιακού δικαιώματος. Αν στην ιστορική βάση της περί προσβολής αγωγής περιέχονται πραγματικά περιστατικά αναλώσεως, η αγωγή είναι μη νόμιμη. Η απαίτηση για απόδοση ΦΠΑ γεννάται από την καταβολή της αποζημίωσης και την έκδοση του φορολογικού στοιχείου και το αίτημα τοκογονίας του σχετικού κονδυλίου ασκείται πρόωρα. Ως βάση της αγωγής τίθεται η ύπαρξη σύνθετου έργου και όχι έργου συνεργασίας. Προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ίδρυση αδικοπρακτικής ευθύνης. Ο ενάγων δεν απαιτείται να επικαλεσθεί και να αποδείξει ότι η προσβολή έγινε χωρίς την άδειά του. Ο εναγόμενος μπορεί να προβάλλει κατ΄ ένσταση την ύπαρξη νόμιμης άδειας εκμετάλλευσης. Εφαρμοστέο δίκαιο για τις συμβάσεις που έχουν καταρτιστεί πριν από την ισχύ του ν. 2121/1993. Η αναδρομικότητα του άρθρου 68 παρ. 3 του νόμου δεν καταλαμβάνει και τον τύπο των συμβάσεων. Διατάσσεται επανάληψη της συζήτησης της αγωγής για να προσκομιστεί η επίδικη τηλεοπτική διαφήμιση, προκειμένου να κριθεί το είδος και η έκταση της προσβολής (ΔΙΜΕΕ 2010, σελ. 89, Εεμπδ 2011, σελ. 188).
Κατηγορία: Μονομελές Πρωτοδικείο
Πνευματική ιδιοκτησία. Εκδοτική σύμβαση. Φύση και λειτουργία αυτής. Ειδικότερα η φωνογραφική σύμβαση. Καθυστέρηση εκ μέρους του εκδότη να διανείμει το έργο αυτό. Άσκηση αγωγής εκ μέρους του δημιουργού, η οποία λειτουργεί και ως υπαναχώρηση της συμβάσεως. Δεν τάχθηκε προθεσμία, γιατί ήταν άσκοπη. Επιδίκαση αποζημίωσης υπέρ του δημιουργού και υποχρέωσης σε παράδοση του πρωτοτύπου έργου.(ΔΙΜΕΕ 2009, σελ. 548) (Βλ. σημ. Ο. Γαρουφαλιά, ΔΙΜΕΕ 2009, σελ. 552).