ΕφΑθ 8532/2006
Πνευματική ιδιοκτησία. Περιουσιακό δικαίωμα του δικαιούχου. Διαφορά μεταξύ άδειας και σύμβασης εκμετάλλευσης. Τρόπος άσκησης του ηθικού δικαιώματος. Αδεια ή σύμβαση εκμετάλλευσης. Στις οπτικοακουστικές παραγωγές ο δημιουργός διατηρεί το δικαίωμα χωριστής αμοιβής για κάθε τρόπο εκμετάλλευσης του έργου. Συμβάσεις επί των οποίων έχει εφαρμογή ο ν. 2121/1993 κατά τη διάταξη διαχρονικού δικαίου του άρθρου 68. Δικαιώματα του δημιουργού ή του δικαιούχου του συγγενικού δικαιώματος επί προσβολής της πνευματικής ιδιοκτησίας. Υψος της αποζημίωσης που επιδικάζεται. Δημιουργός του κινηματογραφικού έργου είναι ο σκηνοθέτης. Οι δημιουργοί που παρέχουν καλλιτεχνική εισφορά έχουν δικαίωμα χωριστής εκμετάλλευσης της εισφοράς τους. Ο παραγωγός του έργου καταρτίζει συμβάσεις με όσους συνεργάζονται στην παραγωγή του και ιδίως με τους καλλιτεχνικούς συντελεστές και αποκτά, κατά τρόπο παράγωγο, συγκεκριμένες εξουσίες. Με τους μουσικοσυνθέτες και τους στιχουργούς απαιτείται είτε να συμφωνηθούν ρητά οι μεταβιβάσεις είτε να παρασχεθεί η συναίνεσή τους για κάθε εκμετάλλευση του έργου. Ερμηνεία της σύμβασης μεταβίβασης όλων των εξουσιών εκμετάλλευσης της ταινίας. Τι περιλαμβάνει το οπτικοακουστικό έργο. Η μουσική είναι αυτόνομο έργο, δεκτικό χωριστής εκμετάλλευσης. Τεκμήριο μεταβίβασης στον παραγωγό των εξουσιών από το περιουσιακό δικαίωμα που απαιτούνται για την εκμετάλλευση του έργου. Το τεκμήριο δεν ισχύει για τους μουσικοσυνθέτες και τους στιχουργούς. Πότε είναι νόμιμη η εκμετάλλευση του έργου. Εκμίσθωση ταινίας από τον παραγωγό και τηλεοπτική μετάδοση αυτής. Ο μουσικοσυνθέτης δικαιούται αμοιβή, αφού δεν εκχώρησε στον παραγωγό το δικαίωμα εκμίσθωσης του μουσικού έργου (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2007, σελ. 924, σημ. Ν. Κυπρούλη).