ΜΠρΑθ 3859/2001
Από τον συσχετισμό των κειμένων του θεατρικού έργου του αιτούντος και του σεναρίου της κινηματογραφικής ταινίας του καθού προκύπτει ότι κανένα από αυτά δεν παρουσιάζει έντονη πρωτοτυπία ως προς την κεντρική ιδέα της υπόθεσής του, με την έννοια ότι αυτή συναντάται σε παρόμοια έργα (θεατρικά – κινηματογραφικά) άλλων δημιουργών ελλήνων και ξένων. Έτσι η κινηματογραφική ταινία του καθού δεν αντιγράφει κάποια «ιδέα» ή «περιεχόμενο», που να αποτελεί πρωτότυπο προσωπικό εύρημα του θεατρικού έργου του αιτούντος. Η υπόθεση αυτού δεν είναι ένας πρωτότυπος μύθος, ώστε να μη δικαιολογείται η ελεύθερη χρησιμοποίησή του από τρίτο και δη τον καθού και να θεωρείται αντικείμενο προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας (ΕΕμπΔ 2001, σελ. 601).