Πνευματική ιδιοκτησία και προγράμματα Η/Υ. Οι εναγόμενες ισχυρίζονται ότι η επέμβαση στο δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας της ενάγουσας έγινε με την άδεια της δικαιούχου. Ο ισχυρισμός αυτός συνιστα καταλυτική ένσταση και οι εναγόμενες οφείλουν να αποδείξουν τη συνδρομή γεγονότων που αποκλείουν τον παράνομο χαρακτήρα της προσβολής. Δεν καθιερώνεται ασυμβίβαστο της άσκησης του δικηγορικού λειτουργήματος προς την ιδιότητα του καθηγητή πανεπιστημίου. Ηταν έγκυρο το δικόγραφο της αγωγής, το οποίο υπογράφεται από δύο δικηγόρους και για τον έναν μόνο προβάλλεται ένσταση νομιμότητας της υπογραφής. Το ηθικό δικαίωμα επί του επίμαχου προγράμματος ανήκε στους προγραμματιστές της εταιρείας που τους είχε προσλάβει, ενώ το περιουσιακό δικαίωμα, που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της σύμβασης εργασίας τους, μεταβιβάστηκε αυτοδίκαια στην εργοδότρια. Το νέο πρόγραμμα αποτελεί αντιγραφή του επιδίκου και η εναγομένη οφείλει αποζημίωση ίση με το διπλάσιο της αμοιβής που συνήθως κατέβαλε για το είδος της συγκεκριμένης εκμετάλλευσης. Υπολογισμός της αποζημίωσης στο συνολικό κύκλο εργασιών της εναγομένης και όχι στα καθαρά της έσοδα. Εις ολόκληρον ευθύνη και του προσώπου που συνέδραμε άμεσα στην παράνομη δραστηριότητα της εργοδότριάς του, παραβιάζοντας την υποχρέωση πίστης και εχεμύθειας σε σχέση με τα απόρρητα της ενάγοσας, πρώην εργοδότριάς του. Επιδίκαση και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. (ΔΙΜΕΕ 2010/79) (Σημείωμα Ευφημίας Παναγιωτίδου στο ΔΙΜΕΕ 2010/84).
Κατηγορίες