Πνευματική ιδιοκτησία. Εκμετάλλευση το περιουσιακού δικαιώματος. Στις σχετικές δικαιοπραξίες εντάσσεται και η σύμβαση έντυπης έκδοσης, που είναι διαρκής με προσωποπαγή χαρακτήρα. Τα άρθρα 32-38 του ν. 2121/1993 για την αμοιβή του δημιουργού έχουν αναγκαστικό χαρακτήρα. Αν πληγεί το κύρος των συμβάσεων που αφορούν το περιουσιακό δικαίωμα του δημιουργού, ο τελευταίος ή ο κληρονόμος του μπορούν να αξιώσουν τα δικαιώματα που τους παρέχει το άρθρο 65 του ν. 2121/1993. (Ε7 2015/143, ΝΟΒ 2014/1634).
Συντάκτης:
ΚΤΕΛ και εισφορά του άρθρου 13 του ν. 2963/2001. Ο ν. 4199/2013 δεν εφαρμόζεται αναδρομικά για το χρονικό διάστημα πριν την 11/10/2013. Επικύρωση άκυρης απόφασης Γ.Σ. ανώνυμης εταιρείας. Για την αναγνώριση της ακυρότητας απαιτείται ειδικό έννομο συμφέρον. Μη κατάθεση αποθεματικού στους ειδικούς λογαριασμούς της ανωτέρω διάταξης κατά διαρκή παράβαση διατάξεων αναγκαστικού δικαίου. Δεν υπόκειται σε προθεσμία η προβολή της ακυρότητας των αποφάσεων των Γ.Σ. Δεν ασκήθηκε καταχρηστικά η αγωγή. Δεν λαμβάνεται υπόψη προσκομιζόμενο φωτοτυπικό αντίγραφο συγγράμματος Καθηγητή Πανεπιστημίου, που αναπαρήχθη κατά παράβαση του ν. 2121/1993. Ακυρη η απόφαση της Γ.Σ. που επιχείρησε την επικύρωση προηγηθεισών άκυρων αποφάσεων, αφού ο ν. 4199/2013 ισχύει για το μέλλον. Δεκτή η αγωγή (Παρατηρήσεις Τριαντάφυλλου Σταυρακίδη στη Δ/νη 2015/233). (Δ/ΝΗ 2015/226).
Κατηγορίες
Πλημμελιοδικείο Αθηνών 2786/2014
Πνευματική ιδιοκτησία. Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση προγραμμάτων σε κωδικοποιημένη μορφή. Νομική προστασία συνδρομητικών υπηρεσιών (ν. 3166/2003 και π.δ. 343/2002). Αποκωδικοποιητές. Απαγόρευση αποκωδικοποίησης. Παράνομη ιδιωτική χρήση εξοπλισμού ή λογισμικού που επιτρέπει την αποκωδικοποίηση κρυπτογραφημένου ραδιοτηλεοπτικού σήματος. Παράνομη διαδικτυακή αποστολή κωδικού αποκρυπτογράφησης. Ποινική ευθύνη. Διαφοροποίηση της πράξης αυτής από αυτή της παράνομης αναμετάδοσης εκπομπών ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών.
Η πράξη αυτή (η ως άνω παράνομη διαδικτυακή αποστολή) δεν συνιστά «εκπομπή» κατά την έννοια του ν. 2121/1993, ήτοι διάδοση ήχου και εικόνας, και, ως εκ τούτου, δεν στοιχειοθετείται το έγκλημα της παράνομης αναμετάδοσης ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών, αλλά αυτό της χρήσης παράνομου λογισμικού αποκωδικοποίησης. Συγγενικό δικαίωμα παραγωγών οπτικοακουστικών έργων και εξουσία απαγόρευσης της άμεσης ή έμμεσης αναπαραγωγής του πρωτοτύπου και των αντιγράφων των ταινιών τους. Εννοια αναπαραγωγής. Συγγενικό δικαίωμα ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών και εξουσία απαγόρευσης αναμετάδοσης των εκπομπών τους. Πραγματικά περιστατικά.
Εγκατάσταση ειδικού λογισμικού σε δικτυακούς αποκωδικοποιητές, με το οποίο υποκλέπτονται οι κωδικοί αποκρυπτογράφησης κωδικοποιημένου ραδιοτηλεοπτικού σήματος και αποστέλλονται σε συσκευές αποκωδικοποίησης περισσότερων προσώπων μη συνδρομητών. Δεν απαγγέλλεται κατηγορία για παράβαση των διατάξεων του ν. 2121/1993 για την προστασία των συγγενικών δικαιωμάτων της αναπαραγωγής του πρωτοτύπου και των αντιτύπων των ταινιών των παραγωγών οπτικοακουστικών έργων και της αναμετάδοσης με οποιονδήποτε τρόπο των εκπομπών των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών χωρίς την άδεια των παραπάνω δικαιούχων, κατ’ εξακολούθηση και κατ` επάγγελμα, αφού, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν ως άνω, δεν στοιχειοθετείται το εν λόγω έγκλημα.
Παραπομπή για διανομή, πώληση και κατοχή για εμπορικούς σκοπούς λογισμικού που έχει σχεδιαστεί ώστε να επιτρέπει στον κάτοχό του την πρόσβαση σε προστατευόμενη υπηρεσία τηλεοπτικής μετάδοσης σε καταληπτή μορφή έναντι αμοιβής και χωρίς την έγκριση του φορέα που κατέχει την άδεια παροχής της προστατευόμενης υπηρεσίας. Διατάσσει την κατάργηση της ισχύος των περιοριστικών όρων. (ΠΟΙΝΔ/ΝΗ 2014/932).
Πνευματική ιδιοκτησία. Εργα συνεργασίας – συλλογικά και σύνθετα έργα. Εννοια – δικαιούχοι. Προστασία σε περίπτωση προσβολής. Ασφαλιστικά μέτρα. Προσβολή δικαιωμάτων σε διπλωματική εργασία φοιτητών από τους επιβέποντες καθηγητές που δημοσίευσαν επ` ονόματί τους αποσπάσματα της εργασίας σε επιστημονικά περιοδικά.
Καταβολή εύλογης αμοιβής για την ιδιωτική αναπαραγωγή έργων ήχου και εικόνας σύμφωνα με το άρθρο 18 & 3 Ν. 2121/1993 – Ερμηνευτική προσέγγιση με βάση τη νομολογία του ΔΕΕ αναφορικά με την διάταξη του άρθρου 5 & 2 στοιχείο β της Οδηγίας 2001/29 – Πρόβλεψη νόμιμου μαχητού τεκμηρίου ιδιωτικής χρήσης κατά την διάθεση των υπαγόμενων στο νόμο τεχνικών μέσων – Αντιστροφή βάρους απόδειξης – Δυνατότητα ανατροπής του τεκμηρίου όταν τα τεχνικά μέσα δεν διατίθενται σε ιδιώτες χρήστες και προδήλως προορίζονται για χρήσεις άλλες από την παραγωγή αντιγράφων για την ιδιωτική χρήση – Δικαίωμα επιστροφής της καταβληθείσας εύλογης αμοιβής όταν η τελική χρήση των τεχνικών μέσων δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις αναπαραγωγής έργων για ιδιωτική χρήση.
Οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης και προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των μελών τους. Έννοια της «δίκαιης αποζημίωσης» κατά τις διατάξεις της Οδηγίας 2001/29/ΕΚ. Η ζημία στον αποκλειστικό κάτοχο του δικαιώματος αναπαραγωγής προξενείται από το πρόσωπο εκείνο το οποίο προβαίνει για ιδιωτική του χρήση σε αναπαραγωγή του προστατευόμενου έργου χωρίς την προηγούμενη άδεια του δικαιούχου.
Επιτρεπτή η θέσπιση στα κράτη – μέλη για τη χρηματοδότηση της δίκαιης αποζημίωσης, τέλους ιδιωτικής εγγραφής» το οποίο βαρύνει εκείνους που προβαίνουν σε διάθεση εξοπλισμού, συσκευών και υποθεμάτων ψηφιακής αναπαραγωγής και οι οποίοι διαθέτουν τον εξοπλισμό σε ιδιώτες ή παρέχουν σε αυτούς υπηρεσία αναπαραγωγής. Δυνατή η μετακύλιση του κόστους του τέλους στους ιδιώτες χρήστες. Περιπτώσεις μη επιβολής του ως άνω τέλους. Μη οφειλή του τέλους από την εναγόμενη πωλήτρια. Απορρίπτει την αγωγή.(ΔΕΕ 2015/133).
Συγγενικά δικαιώματα. Ασφαλιστικά μέτρα. Οργανισμοί Συλλογικής Διαχείρισης. Η προβολή τηλεοπτικών εκπομπών μέσω δεκτών τοποθετημένων σε καμπίνες πλοίου ή στα σαλόνια αυτού αποτελεί δημόσια εκτέλεση κατά τους ορισμούς του νόμου. Προστασία συγγενικών δικαιωμάτων. Δικαιούχοι. Προσδιορισμός της οφειλόμενης από τον χρήστη αμοιβής των δικαιούχων των συγγενικών δικαιωμάτων. Προσωρινή επιδίκαση. Κριτήρια που λαμβάνει υπόψη του το δικαστήριο. Διεθνής σύμβαση της Ρώμης περί προστασίας των ερμηνευτών. Διαχείριση συγγενικών δικαιωμάτων αλλοδαπών από ημεδαπό οργανισμό.(ΝΟΒ 2015/1973).
Πνευματική ιδιοκτησία. Προστασία προγραμμάτων Η/Υ. Ανάπτυξη προγράμματος και προσωρινή (δοκιμαστική) εγκατάσταση και λειτουργία του στο χώρο επιχείρησης έναντι αμοιβής. Ματαίωση της οριστικής εγκατάστασης λόγω προβλημάτων συμβατότητας με το λογισμικό της επιχείρησης. Απόρριψη αγωγής του δημιουργού που ζητούσε αποζημίωση για χρήση του λογισμικού χωρίς τη συναίνεσή του ως ουσία αβάσιμης.