Κατηγορία: Εφετείο

ΕφΑθ 8263/2007

Πνευματική ιδιοκτησία. Διάκριση των δικαιωμάτων των πνευματικών δημιουργών σε περιουσιακό και ηθικό. Έννοια των όρων “έργο”, “πνευματικό δημιουργία” και “πρωτοτυπία”. Τα ανωτέρω αποτελούν ζήτημα πραγματικό, υποκείμενο σε απόδειξη. Έκδοση βιβλίου από την εναγομένη, καθηγήτρια ΑΕΙ, του οποίου πνευματικός δημιουργός ήταν ο ενάγων, εμφανίζοντάς το ως προϊόν δικής της δημιουργίας, χωρίς την άδεια ή τη συναίνεση του δημιουργού, με αποτέλεσμα την προσβολή παράνομα και υπαίτια του δικαιώματος αυτού στο συγγραφικό του έργο. Περιστατικά. Επιδίκαση στον ενάγοντα χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Δεν ασκήθηκε καταχρηστικά το δικαίωμα του ενάγοντα (ΔΕΕ 2008/1115, σημ. Νάντιας Π. Κυπρούλη στο ΔΕΕ 2008/1120).

ΕφΑθ 7196/2007

Πνευματική ιδιοκτησία. Η παρουσίαση από τηλεοπτικούς δέκτες στα δωμάτια ξενοδοχείου έργου συνιστά παρουσίαση του έργου προς νέο κοινό. Η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου που τοποθετεί τους δέκτες υποχρεούται στην καταβολή αμοιβής στον σύλλογο διαχείρισης δημιουργών Θεατρικών και Οπτικοακουστικών Εργων. Νομολογία ΔΕΚ. Ορισμένο αγωγής. Δημοσίευση του αμοιβολογίου. Μη νόμιμος ο ισχυρισμός ότι οι αμοιβές αυτές εισπράττονται από τους συνδρομητές, τις διαφημίσεις και του λογαριασμούς ΔΕΗ. Όχληση. Αοριστία της αγωγής ως προς την μέλλουσα ζημία. Επανάληψη της συζήτησης λόγω καταστροφής του φακέλου. Η νέα συζήτηση αποτελεί συνέχεια της παλαιάς. Εισήχθη στην ΝΟΜΟΣ με επιμέλεια του συνδρομητή μας κου Γρηγορίου Τρικούκη, δικηγόρου (Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ, lawdb.intrasoftnet.com).

ΕφΑθ 6234/2007

Πνευματική ιδιοκτησία. Πότε το έργο είναι πρωτότυπο. Η φωτογραφία αποτελεί πνευματικό έργο. Περιουσιακό και ηθικό δικαίωμα του πνευματικού δημιουργού. Σε τι συνίσταται η αναπαραγωγή ενός πνευματικού έργου. Εξουσία δημοσίευσης του έργου και εξουσία αναγνώρισης του έργου ως περιεχόμενο του ηθικού δικαιώματος. Προσβολή της πνευματικής ιδιοκτησίας και δικαιώματα του πνευματικού δημιουργού κατά το άρθρο 65 του ν. 2121/1993. Κλασσική μορφή προσβολής είναι η επανάληψη ξένου έργου είτε με πιστή αναπαραγωγή του είτε με διασκευή. Η προσβολή αυτή συνιστά και αδικοπραξία. Συμπληρωματική εφαρμογή του άρθρου 914 ΑΚ. Πότε υφίσταται υπαίτια προσβολή της πνευματικής ιδιοκτησίας ή των συγγενικών δικαιωμάτων άλλου. Σε τι συνίσταται η υπαιτιότητα. Στοιχεία που πρέπει να επικαλεστεί και να αποδείξει ο πνευματικός δημιουργός. Ελάχιστο όριο της αποζημίωσης κατά την ανωτέρω διάταξη. Αξίωση εκ της παρ. 3 του άρθρου 65 του ν. 2121/1993 και επικουρική σώρευση με την κατά την παρ. 2 αποζημίωση. Τεκμαίρεται η παρανομία της επέμβασης σε απόλυτο και αποκλειστικό δικαίωμα και ο εναγόμενος προσβολέας πρέπει να ισχυριστεί κατ΄ ένσταση και να αποδείξει την ύπαρξη νόμιμης άδειας εκμετάλλευσης. Τεκμήριο υπέρ του δημιουργού εκ του άρθρου 10 του ν. 2121/1993. Οι φωτογραφίες του ενάγοντα ήταν πνευματικό δημιούργημα αυτού και ο τουριστικός οδηγός που εξέδωσε η εναγόμενη μη νόμιμα περιέχουν τέτοιες φωτογραφίες, τα αρνητικά των οποίων προσκόμισε ο ενάγων. Ο τελευταίος δικαιούται αποζημίωση. Δεν υπήρξε έγγραφη σύμβαση μεταξύ των διαδίκων για μεταβίβαση των δικαιωμάτων του ενάγοντα (Δ/ΝΗ 2008, σελ. 589).

ΕφΑθ 6233/2007

Πνευματική ιδιοκτησία. Θέσπιση εύλογης αμοιβής υπέρ των δημιουργών ως αντιστάθμισμα, επειδή επετράπη η ελεύθερη αναπαραγωγή πνευματικών έργων για ιδιωτική χρήση χωρίς την άδειά τους. Νομιμοποίηση Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης για είσπραξη της αμοιβής. Προϋποθέσεις. Καθορισμός χρονικού διαστήματος για το οποίο οφειλέτες υποχρεούνται να καταβάλουν την αμοιβή (ΕλΔ 2008, σελ. 272).

ΕφΑθ 3835/2007

Προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. Ο δικαιούχος του συγγενικού δικαιώματος δεν οφείλει να αποδείξει ότι η προσβολή έγινε χωρίς την άδειά του, αφού η ίδια η πράξη της προσβολής συνεπάγεται και το παράνομο, αλλά ο εναγόμενος πρέπει να αποδείξει τα γεγονότα που αποκλείουν αυτό. Συμβάσεις που είχαν συναφθεί πριν το ν. 2121/1993, ένα χρόνο μετά την ισχύ του νόμου αυτού, διέπονται από το νέο αυτό δίκαιο (ΝοΒ 2008, σελ. 55).

ΕφΑθ 3214/2007

Πνευματική ιδιοκτησία. Εννοια των όρων “έργο”, “πνευματικό δημιούργημα” και “πρωτοτυπία”. Δικαιώματα του πνευματικού δημιουργού και διάκριση αυτών σε περιουσιακό και ηθικό. Δημοσιογράφοι και πνευματικά δικαιώματα επί των έργων τους. Σε περίπτωση υπαίτιας προσβολής του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ο δημιουργός έχει αξίωση αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Προσβολή της προσωπικότητας κατά το άρθρο 57 ΑΚ. Αξιώσεις του προσβληθέντος. Ευθύνη του ιδιοκτήτη εντύπου κατά το ν. 1178/1981. Ελάχιστο όριο της χρηματικής ικανοποίησης που οφείλεται λόγω ηθικής βλάβης στο θιγόμενο από επιλήψιμο δημοσίευμα. Η ευθύνη του ανωτέρω είναι αντικειμενική. Αστική και ποινική ευθύνη του εκδότη ή διευθυντή σύνταξης είναι αυτοτελής και κρίνεται κατά τις γενικές διατάξεις. Με το επίδικο δημοσίευμα δίδεται ένα πορτραίτο ενός ηθοποιού από ένα συγγραφέα, ενώ η δημοσίευση στην εφημερίδα άρθρου από ανώνυμο συντάκτη περιέχει αντιγραφή ολόκληρων φράσεων του δημοσιεύματος. Πότε είναι επιτρεπτή η παράθεση αποσπασμάτων από έργο άλλου δημιουργού. Κρίση ότι στην ένδικη υπόθεση προσβάλλεται το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας του ενάγοντα και επιδικάζεται χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης σε βάρος της ιδιοκτήτριας της εφημερίδας (Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ, lawdb.intrasoftnet.com). 

ΕφΑθ 2864/2007

Πνευματική ιδιοκτησία. Εννοια πνευματικού δικαιώματος – δημιουργήματος. Εννοια αρχιτεκτονικού έργου ως αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας. Ηθικό δικαίωμα. Συλλογικά έργα. Νόμιμα τεκμήρια για την ιδιότητα του πνευματικού δημιουργού και του κατά μεταβίβαση δικαιούχου πνευματικών έργων. Πολιτική δικονομία. Απορρίπτεται η αγωγή και η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων των εναγόντων σ` όποια ζητούσαν απ` τους εναγομένους δικαιώματα επειδή οι τελευταίοι αντέγραψαν αρχιτεκτονικές μελέτες των πρώτων και τις χρησιμοποίησαν για την συμμετοχή τους σε διαγωνισμό (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2007, σελ. 1182, παρατ. Π. Κοριατοπούλου-Αγγελή). 

ΕφΘεσ 1929/2007

Πνευματική ιδιοκτησία έννοια. Έννοια του έργου και της πρωτοτυπίας, του έργου συνεργασίας, του συλλογικού και του σύνθετου έργου. Δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας δεν αποκτά πρωτογενώς το πρόσωπο που συνέπραξε στη δημιουργία του έργου με την οικονομική και μόνο συμβολή του. Συνεισφορά που περιορίζεται στη στοιχειοθεσία, τη σελιδοποίηση, τις τυπικές ή επουσιώδεις διορθώσεις του κειμένου και κάθε άλλη υλική εργασία που είναι τεχνικά αναγκαία για την εκδοτική αναπαραγωγή του βιβλίου και ανάγεται στην εξωτερική διαμόρφωση της έντυπης έκδοσης δεν αξιολογείται ως συνδημιουργική συμμετοχή στην παραγωγή του έργου. Το έργο προστατεύεται ως άυλο αγαθό. Αντικείμενο προστασίας αποτελεί η μορφή και όχι η ιδέα που περιέχεται στο πνευματικό δημιούργημα. Έννοια της εκμετάλλευσης του έργου. Δικαιοπραξίες που αφορούν το περιουσιακό ή το ηθικό δικαίωμα είναι άκυρες, αν δεν καταρτισθούν εγγράφως. Εκπόνηση έργου από μισθωτό. Ο μισθωτός αποκτά το περιουσιακό και το ηθικό δικαίωμα εκτός αν το έργο αποτέλεσε σκοπό της σύμβασης ως κύριο ή παρεπόμενο αντικείμενό της. Περιφερειακός διευθυντής της ΔΕΗ που συνέλαβε ως ιδέα και υλοποίησε τη δημιουργία λευκώματος με θέμα την ιστορία εξηλεκτρισμού της Θεσσαλονίκης, ερευνώντας διεξοδικά πηγές (επιστημονικά έργα, τύπο, αρχεία δημοσίων υπηρεσιών), μεταξύ των οποίων και το αρχείο της υπηρεσίας του. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο, το οποίο είναι σύνθετο, καθώς αυτοτελές δικαίωμα αποκτά και συγχρόνως φωτογράφος που συνέβαλε στη δημιουργία του. Η ΔΕΗ δεν αποκτά πνευματικά δικαιώματα από μόνο το γεγονός ότι ο ενάγων έλαβε μέρος του υλικού από το αρχείο της, καθώς και από το γεγονός ότι προέβη στην εκπόνηση του έργου επ’ αφορμή της σύμβασης εργασίας, δια της οποίας κατέστη ευχερέστερη η ολοκλήρωσή του (Αρμ 2008, 2, σελ. 216). 

ΕφΘρ 290/2007

Πνευματική Ιδιοκτησία. Έννοια πρωτότυπου έργου. Πότε οι φωτογραφίες θεωρούνται πρωτότυπο έργο και προστατεύονται ως πνευματικό δημιούργημα. Αγωγή αποζημίωσης λόγω προσβολής των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, που δεν στηρίζεται στο τεκμήριο του άρθρου 10 του ν. 2121/1993. Η εν λόγω αγωγή δεν είναι αόριστη όταν δεν αναφέρει ότι το όνομα και η επωνυμία των εναγόντων, ως δημιουργού και δικαιούχου της πνευματικής ιδιοκτησίας αντίστοιχα, εμφανίζονται πάνω στον υλικό φορέα του έργου κατά τον τρόπο που χρησιμοποιείται συνήθως για την ένδειξη του δημιουργού και του δικαιούχου (Χρον . Ιδ. Δικ. 1/2008 – Έτος Η, σελ. 65). 

ΕφΑθ 8532/2006

Πνευματική ιδιοκτησία. Περιουσιακό δικαίωμα του δικαιούχου. Διαφορά μεταξύ άδειας και σύμβασης εκμετάλλευσης. Τρόπος άσκησης του ηθικού δικαιώματος. Αδεια ή σύμβαση εκμετάλλευσης. Στις οπτικοακουστικές παραγωγές ο δημιουργός διατηρεί το δικαίωμα χωριστής αμοιβής για κάθε τρόπο εκμετάλλευσης του έργου. Συμβάσεις επί των οποίων έχει εφαρμογή ο ν. 2121/1993 κατά τη διάταξη διαχρονικού δικαίου του άρθρου 68. Δικαιώματα του δημιουργού ή του δικαιούχου του συγγενικού δικαιώματος επί προσβολής της πνευματικής ιδιοκτησίας. Υψος της αποζημίωσης που επιδικάζεται. Δημιουργός του κινηματογραφικού έργου είναι ο σκηνοθέτης. Οι δημιουργοί που παρέχουν καλλιτεχνική εισφορά έχουν δικαίωμα χωριστής εκμετάλλευσης της εισφοράς τους. Ο παραγωγός του έργου καταρτίζει συμβάσεις με όσους συνεργάζονται στην παραγωγή του και ιδίως με τους καλλιτεχνικούς συντελεστές και αποκτά, κατά τρόπο παράγωγο, συγκεκριμένες εξουσίες. Με τους μουσικοσυνθέτες και τους στιχουργούς απαιτείται είτε να συμφωνηθούν ρητά οι μεταβιβάσεις είτε να παρασχεθεί η συναίνεσή τους για κάθε εκμετάλλευση του έργου. Ερμηνεία της σύμβασης μεταβίβασης όλων των εξουσιών εκμετάλλευσης της ταινίας. Τι περιλαμβάνει το οπτικοακουστικό έργο. Η μουσική είναι αυτόνομο έργο, δεκτικό χωριστής εκμετάλλευσης. Τεκμήριο μεταβίβασης στον παραγωγό των εξουσιών από το περιουσιακό δικαίωμα που απαιτούνται για την εκμετάλλευση του έργου. Το τεκμήριο δεν ισχύει για τους μουσικοσυνθέτες και τους στιχουργούς. Πότε είναι νόμιμη η εκμετάλλευση του έργου. Εκμίσθωση ταινίας από τον παραγωγό και τηλεοπτική μετάδοση αυτής. Ο μουσικοσυνθέτης δικαιούται αμοιβή, αφού δεν εκχώρησε στον παραγωγό το δικαίωμα εκμίσθωσης του μουσικού έργου (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2007, σελ. 924, σημ. Ν. Κυπρούλη).