ΑΠ 1797/2001
Κατά την αληθή έννοια των διατάξεων των άρθρων 66 παρ. 6 ν 2121/93 και 57, 83 στοιχ. Δ΄, Ε΄ ΠΚ, σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο αναγνωρίζοντας τη συνδρομή ελαφρυντικής περίστασης για παράβαση του άρθρου 66 ν 2121/93 επιβάλλει μόνη (ή και) τη χρηματική ποινή, τότε η μείωση της χρηματικής της ποινής δεν μπορεί να είναι κάτω από το ήμισυ του ελαχίστου ορίου, που προβλέπεται κατά περίπτωση της παρ. 1-4 του άρθρου 66 του πιο πάνω νόμου και σε καμία περίπτωση δεν υφίσταται υποχρέωση του δικαστηρίου να επιβάλει, παρά την αναγνώριση ελαφρυντικών και την πρόκριση ως επιβαλλόμενης μόνης της στερητικής της ελευθερίας ποινής, αθροιστικώς και της χρηματικής, που μπορεί να μειώσει μέχρι το ήμισυ του κατώτατου ορίου (ΠοινΔικ 2002, σελ. 338 περίλ.).