Άρειος Πάγος 362/1995
Δικονομία ποινική. Δικαιοδοσία επί κακουργημάτων. Τα κακουργήματα της πειρατείας, αυτά κατά της ασφάλειας της σιδηροδρομικής ή υδάτινης συγκοινωνίας ή της αεροπλοϊας και τα συναφή με αυτά ακουργήματα ή πλημμελήματα δικάζονται από τα Τριμελή Εφετεία. (άρθρο 12 παρ. 1 του ν.1897/1990). Η ρύθμιση αυτή είναι δικονομική και έχει αναδρομική δύναμη χωρίς να αντίκειται στο Σύνταγμα και στο άρθρο 2 του ΠΚ. Εννοια του όρου “πολιτικό έγκλημα”. Η αναβολή της δίκης για κρείσονες αποδείξεις ή για τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης ανήκει στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου και δεν χρειάζεται ειδική αιτιολογία. Εξετάζονται παραδεκτά ως μάρτυρες στην ποινική δίκη αλλοδαποί εισαγγελείς ή ανακριτικοί υπάλληλοι, οι οποίοι άσκησαν τα καθήκοντά τους στο έδαφος της αλλοδαπής πολιτείας και κατά το ισχύον εκεί δίκαιο. Η καθυστερημένη προσαγωγή των πειστηρίων στο δικαστήριο δεν επάγεται δικονομική ακυρότητα αλλά αναβολή της δίκης. Στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης της ανθρωποκτονίας με πρόθεση και του εγκλήματος του άρθρου 1 παρ. 2 του ν.480/76. Πότε υπάρχει η νόμιμη αιτιολογία στην καταδικαστική απόφαση. Αυτοτελείς ισχυρισμοί. Ένσταση πλαστότητας εγγράφων. Εξουσίες του Δικαστηρίου. Περιστατικά. Απορρίπτεται η αναίρεση (ΠοινΧρ. 1995, σελ. 736).