Συντάκτης:

ΑΠ 1993/2014

Προστασία βάσεων δεδομένων. Θεμελίωση διπλής προστασίας τόσο του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ήτοι της πρωτότυπης επιλογής ή διευθέτησης των περιεχομένων της βάσης, όσο και του δικαιώματος ειδικής φύσης (sui generis) του κατασκευαστή της βάσης δεδομένων. Έννοια «βάσης δεδομένων». Το δικαίωμα ειδικής φύσης χορηγείται στον κατασκευαστή της βάσης δεδομένων με την προϋπόθεση ότι για τη δημιουργία της, ήτοι την απόκτηση, τον έλεγχο ή την παρουσίαση του περιεχομένου της βάσης, πραγματοποιήθηκε μία ουσιώδης είτε ποσοτικά, είτε ποιοτικά επένδυση. Η επένδυση αναφέρεται στα μέσα που χρησιμοποιούνται για την αναζήτηση υφιστάμενων ανεξάρτητων στοιχείων και τη συγκέντρωσή τους στην εν λόγω βάση. Το αν μία επένδυση είναι ουσιώδης από ποσοτική άποψη κρίνεται με βάση τις ώρες εργασίας που απαιτήθηκαν για την κατασκευή της βάσης δεδομένων, το κόστος αγοράς των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν, τον αριθμό και τις εξειδικευμένες γνώσεις των απασχοληθέντων ατόμων, ενώ το αν είναι ουσιώδης από ποιοτική άποψη θα κριθεί με βάση την ιδιαιτερότητα και την πρωτοτυπία του τρόπου παρουσίασης και διευθέτησης του περιεχομένου της βάσης δεδομένων. Απόρριψη αναίρεσης κατά της υπ’ αριθμ. 3001/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. (Παρατηρήσεις Θ.Σοφού ΕΕΜΠΔ 2015,713).(Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ , ΧΡΙΔ 2015/385 , ΕΕΜΠΔ 2015/711).

ΑΠ 1625/2014

Ευθύνη ανώνυμης εταιρείας (ΑΕ) από αδικοπραξία οργάνου της. Αγωγή αποζημίωσης κατά ΑΕ από μη εκπλήρωση συμβατικής υποχρέωσης αναληφθείσης από αυτό ή εξαιτίας ενεργειών ή παραλείψεων των οργάνων της. Για το ορισμένο αυτής δεν απαιτείται η αναγραφή στο δικόγραφό της και των φυσικών προσώπων που εκπροσώπησαν την ΑΕ κατά την κατάρτιση της σύμβασης ή κατά την ενέργεια των πράξεων και παραλείψεων ή και ότι αυτά ενήργησαν εντός των ορίων της εκπροσωπευτικής τους εξουσίας, σύμφωνα με το καταστατικό της. Σφάλμα του Εφετείου που απέρριψε την ένδικη αγωγή λόγων αοριστίας. Προσβολή δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.
Έννοια «πρωτοτυπίας». Ένδικα μέσα. Αποτελέσματα αναίρεσης της απόφασης. Μετά την αναίρεση απόφασης για διάταξή της, με την οποία απορρίφθηκε μία βάση της αγωγής, οι αποφάσεις που εκδόθηκαν επί άλλης επικουρικής βάσης, είναι συναναιρετέες, διότι στηρίζονται στην πλήρωση της αίρεσης της πρώτης, η οποία ανατρέπεται με την αναίρεση. Η αναιρεθείσα όμως απόφαση ή οι μεταγενέστερες αποφάσεις, διατηρούν το κύρος τους κατά την έκταση που επιτρέπεται η έρευνα από το δικαστήριο των επικουρικών βάσεων πριν από την πλήρωση της αίρεσης, υπό την οποία διατυπώθηκαν. Αναιρεί εν όλω την υπ’ αριθμ. 5632/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και εν μέρει την υπ’ αριθμ. 5548/2009 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Παραπέμπει.

ΑΠ 1267/2015

Πνευματική ιδιοκτησία. Παράβαση του άρθρου 66 παρ. 1 και 3 του ν. 2121/1993 και άρθρου 370Β Π.Κ. Αντιγραφή κατά το ουσιώδες μέρος της και αναπαραγωγή Τεχνικής Προσφοράς η οποία κατατέθηκε σε προκηρυχθέντα διαγωνισμό για την επιλογή αναδόχου του έργου. Ποινική ευθύνη. Εννοιολογικός προσδιορισμός του «έργου» και του προσδιορισμού του ως «πρωτοτύπου». Ποινική Δικονομία. Αναίρεση. Λόγοι. Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Προθεσμία εγκλήσεως. Χρόνος γνώσεως της τελέσεως της πράξης. Παρατίθεται ούτε ο χρόνος γνώσης της πράξης καθώς και περιστατικά που αφορούν στο χρόνο γνώσης της πράξης. Ορθή και αιτιολογημένη η απόφαση. Απορρίπτει αναίρεση.

ΑΠ 1051/2015

Πνευματική ιδιοκτησία. Βάσεις δεδομένων. Έκδοση κυνηγητικών χαρτών. Λόγω της επιλογής ή διευθέτησης του περιεχομένου τους αποτελούν πνευματικά δημιουργήματα. Ως βάση δεδομένων νοείται η συλλογή έργων, δεδομένων ή άλλων ανεξάρτητων στοιχείων, διευθετημένων κατά συστηματικό ή μεθοδικό τρόπο και ατομικώς προσιτών με ηλεκτρονικά μέσα ή με άλλο τρόπο.
Πρόκειται για ένα δικαίωμα «ειδικής φύσης» που δεν κατατάσσεται ούτε στο δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας ούτε στα συγγενικά δικαιώματα. Προστασία του δικαιώματος του κατασκευαστή βάσης δεδομένων. Απορρίπτει την αναίρεση κατά της υπ΄αριθ. 245/2013 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

ΑΠ 231/2015

Ορθή και αιτιολογημένη καταδικαστική απόφαση για παράβαση ν. 2121/1993 του νομίμου εκπροσώπου εταιρίας που διατηρούσε πιτσαρία και εκτελούσε χωρίς δικαίωμα δημόσια μουσικές συνθέσεις που προστατεύονται αποκλειστικά στην Ελλάδα από την εγκαλούσα. Παραδεκτώς λήφθηκε υπόψη μαρτυρική κατάθεση που περιέχεται στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, τα οποία αναγνώσθηκαν. Όχι απόλυτη ακυρότητα. Όσα έχουν καταχωρηθεί στα πρακτικά θεωρείται ότι έγιναν, εφόσον τα πρακτικά δεν προσβλήθηκαν ως πλαστά ούτε έχουν διορθωθεί. Δήλωση παραστάσεως πολιτικής αγωγής από το νόμιμο εκπρόσωπο της εγκαλούσας χωρίς να προβληθεί αντίρρηση. Αν αυτός δεν είχε την αναγκαία εξουσία εκπροσωπήσεως ή αντιπροσωπεύσεως δεν προκαλείται απόλυτη ακυρότητα. Η παρ. 6 του άρθρ. 66 του ν. 2121/1993, που όριζε το ποσό της μετατροπής της ποινής, καταργήθηκε με το άρθρο 82 παρ. 10 ΠΚ, όπως αντικ. με το άρθρ. 1 ν. 3904/2010. Ορθώς εφαρμόσθηκαν οι διατάξεις αυτές, αφού η ποινή φυλακίσεως που επιβλήθηκε στον αναιρεσείοντα μετατράπηκε προς 10 ευρώ ημερησίως, ήτοι εντός των διαγραφομένων με το άρθρο 82 παρ. 3 ΠΚ ορίων. Απόρριψη αιτήσεως.